Elk motivatieverhaal ooit

Oct 29 2014

Vandaag was het woensdag dus at ik op de fiets naar huis een appel ten behoeve van de bloedsuikerspiegel, verruilde mijn kantoor-camouflage voor mijn sportkleren en dartelde richting een bospaadje met straatlantaarns op intervalvriendelijke afstand.

Vervolgens holde ik van lantaarn tot lantaarn steeds sneller naar het eind van het pad en weer terug en dat dan drie keer, om vervolgens weer richting huis te huppelen (niet letterlijk, want na overmatig huppelen struikel ik over mijn eigen voeten, maar in elk geval mentaal huppelend).

Dat was niet moeilijk en wel leuk.

Elk element van dit verhaal zou ik aan iemand op kunnen dragen: de heen- en terugweg, rustigjes aan, aan de huisarts die voorspelde dat ik voor m’n veertigste een kunstknie, of twee, zou hebben. De sprintjes aan de fysio die verzuchtte dat sommige lichamen nou eenmaal niet kunnen rennen. Mijn leervrije schoenen aan al die veganisten die zeggen dat mensen die om de gezondheid beginnen met herbifourageren het nooit volhouden. Mijn roeipakje (ook erg lekker bij het rennen) aan de coach die riep dat ik nooit meer in een boot zou zitten.

Sorry coach, ik moest een pakje uit de was graven want ik loop een beetje achter door al die trainingen, dus hij is niet zo heel fris meer.

Maar ik word niet gemotiveerd door kwaadheid. Wil ik wel leren trouwens, lijkt me handig.

Daarom waren de heen- en terugweg voor mijn volgende huisarts die het belachelijk vond dat ik zware pillen moest slikken die niets voor me leken te doen, en verder ging kijken. De sprintjes voor de fysio die me afbeulde tot mijn knieschijven nog geen micrometer uit het lood durfden te lopen. Mijn leervrije schoenen voor de blije vega-gemeenschap met hun eindeloze salade- en cupcakerecepten, en mijn roeipakje voor mijn fiscaal partner, roeiweduwnaar, die me tegenwoordig weliswaar geen dag meer voor zichzelf heeft omdat ik zodra ik niet hoef te werken naar dat vermaledijde boothuis verdwijn, maar daar wel een erg blije Anna voor terugkrijgt.

Daar word ik blij van. En daar wil ik best hard voor rennen.

No responses yet

Older »