Empirisme en rationalisme in het denken van Aristoteles

Essay geschreven voor het vak “Grondslagen van de natuurkunde”. Voor een minder bombastisch stukje over epistemologie en Plato kunt u hier terecht, en hier is Aristoteles himself.
Spot de niet onderbouwde stelling!

Als tijdgenoot en leerling van Plato, de rationalist pur sang, is het gemakkelijk Aristoteles alleen in contrast te zien en hem tot pure empirist te verklaren. In werkelijkheid had zijn filosofie ook sterke rationalistische elementen. Hij vond dat ware kennis door deductie wordt vekregen, en ook zijn leer van de doelen en potentieel/actueel zijn is sterk rationalistisch. In dit essay zal ik echter onderbouwen dat Aristoteles in de eerste plaats een empirist is. Al toetste hij niet aan de waarneming zoals dat in de moderne natuurwetenschap gebeurt, toch is de waarneming begin- en uitgangspunt van zijn kennisverwerving. Continue reading Empirisme en rationalisme in het denken van Aristoteles