Praat-als-een-natuurkundige-dag

Vandaag is het de verjaardag van Einstein en dus internationale praat-als-een-natuurkundige-dag, waarop ik hetzelfde praat als gister en morgen. Schijnbaar is dat nerdy. In ieder geval een heel stuk minder nerdy dan toen ik nog de hele dag natuurkunde deed en omringd was door natuurkundigen. Dus vrienden van onbegrijpelijke natuurkundigen: het komt vanzelf goed.

Verder is het hier wat stil omdat ik last heb van wat volgens een van mijn docenten het filosofie-equivalent van kandidaatsziekte is. Kandidaatsziekte is voor artsen in opleiding die allemaal vreselijks bij zichzelf beginnen te diagnosticeren. Filosofiekleuterziekte is dat je in een humorloze, overgenuanceerde trut transformeert en alles tot op het bot exact gedefinieerd wilt hebben met alle mogelijke uitzonderingen op alfabetische volgorde in een voetnoot voorzien van een percentage van (mogelijk) voorkomen inclusief standaarddeviatie.

Dat helpt natuurlijk niet zo bij het schrijven van blije stukjes, want overal moet bij dat het toch niet altijd zo is of dan wel ja maar dus.

Schijnbaar gaat het vanzelf weer over ;) (en, ik moet aantekenen, (snotverdorie daar heb je die nuance alweer,) het is niet onprettig om in te zitten. Tenzij je stukjes wilt schrijven in plaats van zeurderige, humorloze papers.)