Ely: donderdag

Vandaag stond er geen gezongen Evensong op het programma, en ook geen repetities. Toch meldden Natasha, tenor Henk en ik ons om half acht in de kathedraal. Er is daar namelijk elke ochtend ochtendgebed en dat wilden we graag meemaken.

Ochtendgebed is in de Anglicaanse kerk de tegenhanger van Evensong en heeft dezelfde structuur, maar dan met andere vaste teksten. De oplettende lezer heeft misschien gezien dat de psalmnummers die we zingen oplopen, maar met gaten er tussen: de tussenliggende psalmen worden gebeden in het ochtendgebed. Deze dienst kan net als Evensong gesproken of gezongen worden. Hier in de kathedraal werd het gesproken, in een klein zijkappelletje. Het was een mooi dienstje. In alle rust en met drie psalmen waren we in 20 minuten klaar.

Ik vind het mooi dat in een stad maatje dorp als Ely gewoon elke dag drie of meer diensten worden verzorgd. De priester schudde iedereen de hand en kende de meesten bij naam. En dan is het hoppa, door naar de werkdag! (Of het door naar het ontbijt, waar ik nog een compliment ontving omdat ik zo elegant kan niezen. WINNAR.)

Voor mij bestond die werkdag uit een beetje natuurkunde zodat wij het komend academisch jaar fris en fruitig beginnen, en het studeren van mijn partijen. Net als vorig jaar steek ik namelijk de Rubicon over (nou ja het middenpad). Naar Engelse traditie staat ons koor in twee helften opgesteld, die elkaar aankijken, loodrecht op de lijn altaar-kerkdeuren. Als we muziek zingen met bijvoorbeeld twee sopraanpartijen (of meer) bepaalt de kant waar je aan staat welke partij je zingt, en bij de psalmen wisselen de kanten elkaar vers voor vers af. En voor het goede stereo-effect wil je natuurlijk dat de beide kanten ongeveer op dezelfde manier zingen.

Nu is er gister een sopraan aan de overkant vertrokken, en komt er morgen aan “onze” kant een alt bij, daarom steken Natasha en ik gezamelijk over. Wat betekent dat het gedoe van onderlinge balans vinden weer een beetje opnieuw begint, maar hopelijk minder dan aan het begin van de week! En daarnaast moet ik dus een paar lijntjes stampen omdat ik zoals eerder opgemerkt meestal uit m’n hoofd zing, en dus gedachteloos de andere partij zou gaan brullen. Niet het plan. Dus huiswerk (of nou ja, song school-werk). In het geheel niet erg want het is hier, bij uitzondering, snertweer.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.