Contact

Mensen zijn eindeloos interessant. Regelmatig roept mijn huisgenoot iets waar ik nooit zelf opgekomen zou zijn, en daar word ik erg blij van. Dit was ook één van de leukste dingen aan in het onderwijs werken. Dan was de vraag “Is het piekvoltage bij wisselspanning in huis hoger of lager dan 230 volt?” en antwoordde een leerling “lager, want anders gaan de apparaten die precies voor 230V zijn gemaakt stuk.”

Dat antwoord klopt niet, maar je kan niet anders dan toegeven dat de redenering ijzersterk is. Daar heb je dus iets cadeau gekregen. Alsof je heel even twee paar hersens hebt.

De vertegenwoordigersspagaat

Vanavond mocht ik voor het eerst sinds april (congres niet meegerekend) weer eens lekker mijn mond houden op een ledenvergadering. Het betrof namelijk een bijeenkomst van GroenLinks provincie Utrecht. Die hebben een eigen bestuur om zich overal zorgen over te maken. Het begon gelijk stevig, want onze grote roerganger Bram was aanwezig om met ons te praten, en wie GroenLinksers kent weet dan dat er welzeker ook gepraat gaat worden.

Het toffe van GroenLinksers is dat er echt een zeer hoge goed idee/onzin-ratio uitkomt. Ik ben persoonlijk wel een beetje uitgereflecteerd wat het afgelopen jaar betreft, maar Bram wist goed samen te vatten wat er leeft in de partij en bij de kiezers, en de aanwezigen hadden daar doorgaans mooie, oprechte kanttekeningen bij.

Het is duidelijk dat een groot deel van de huidige malaise komt doordat leden zich genegeerd voelden. Dat gevoel was terecht. Er werd inderdaad van alles buiten de leden om besloten, en daarbij werd niet goed ingeschat wat de leden zouden vinden. Het staat volkomen buiten kijf dat dit beter moet.

Alleen is het mij een raadsel hoe dit zou moeten, want de leden (en hier reken ik mezelf ook toe) gedragen zich volledig schizofreen.

“Waarom besloot ‘de partijtop’ over het weggaan van Jolande,” sippen wij, “waarom zijn de leden hier niet in gehoord?” En twintig seconden later: “Waarom is de fractie niet achter haar blijven staan toen haar positie ter discussie kwam?”

Dit zijn allebei gerechtvaardigde sentimenten. De leden van de partij horen te beslissen of de partijleider mag blijven, niemand anders. En natuurlijk willen we dat de fractie een gesloten front presenteert en er samen voor gaat. Anders heeft het totaal geen zin om onder één vlag in de Kamer te zitten.

Iedereen weet dat er interne discussies zijn, dat is overal zo (mijn hobby: bestuursstandpunten voor de ALV verdedigen waar ik het persoonlijk hartstochtelijk mee oneens ben). Maar we realiseren ons ook dat we voor de buitenwacht één boodschap moeten hebben. En eigenlijk willen we dat zelf ook horen. Rozengeur, maneschijn, waardering en respect en niets anders. We willen dat het goed gaat en de harde werkers beloond worden.

Probleem is echter dat als je als ledenvergadering wilt beoordelen of iemand in welke functie dan ook functioneert je je zult moeten laten informeren door de mensen die er bij waren. En dan hoor je misschien dingen die je liever niet wilt horen. Dat is het grote probleem voor de controleurs in een vereniging. Al helemaal bij GroenLinks, waar de overweldigende meerderheid van de leden zo verrekte menslievend, oprecht en principieel is.

“Zo ga je niet met je mensen om,” zei een van onze actieve leden zeer terecht, over zowel onze partijleider als partijvoorzitter, beide roemloos afgeserveerd. Maar enthousiast volhouden dat alles goed gaat en het congres in het donker laten kan ook niet. We kunnen óf zelf een gefundeerde mening vormen, óf van onze bestuurders en politici vragen een collectieve visie te presenteren. Alleen vragen we het allebei. Dat is de gespleten persoonlijkheid van de ledenvergadering, en de spagaat waar we onze vertegenwoordigers in duwen.

Ik wens het komende landelijke bestuur heel veel succes. En ik ben blij dat ik er niet in zit :)

Pak mij af

Radio 1, in de auto*. Een wetenschappelijk persoon gaf college over de integratie van Polen. Die gaat namelijk Eigenlijk Best Goed. Zo blijken het o.a. net mensen te zijn en wordt er lustig over en weer getrouwd, een duidelijk teken van duurzame schakels tussen de culturen.

Maar wacht! zegt de presentator, dat getrouw, is dat wel zo goed? Pakken ze niet onze meisjes af?

Nou, dat is inderdaad iets waar mensen zich zorgen over maken, vertelt het wetenschappelijk persoon, maar geen nood, die huwelijken blijken behoorlijk goed te werken. En vergeet niet dat de helft van de Polen in Nederland vrouw is.

O ja, zegt de presentator, je hebt ook veel importbruiden natuurlijk.

Dit is het punt waarop huisgenoot W., die om de een of andere schimmige reden een wijf met een Mening aan de haak heeft geslagen, de voorruit moest lappen vanwege alle stoom die uit mijn oren kwam.

Ten eerste ben je als allochtoon, Westers of niet, blijkbaar sowieso verkeerd bezig: ofwel je trouwt met iemand uit je eigen land en bent daarom (waarom? geen idee) automatisch niet geïntegreerd, of je trouwt een Nederlandse en dan pak je dus een meisje af.

Maar als vrouw is het nog een stapje erger. Je kunt het niet eens verkeerd doen. Je doet namelijk helemaal niks. Je opties zijn

  1. worden afgepakt (als je een Nederlandse bent)
  2. worden gehaald (als je uit Allochtonië komt en hier met een landgenoot van je trouwt)
  3. worden geïmporteerd (als je uit Allochtonië komt en met een Nederlander trouwt)

Het is natuurlijk ook te bizar voor woorden dat een vrouw überhaupt enige inspraak in haar partnerkeuze zou hebben, laat staan dat ze de Nederlander voor wie ze bestemd was in de kou laat staan en het aanlegt met iemand die avontuurlijk genoeg is om in een vreemd land zijn geluk te zoeken, zich daar het snot werkt, er een taal bij leert, en door alle cultuurverschillen heen contact zoekt met een lokale schone. Terwijl je ook een amechtige lulhannes met het initiatief van een platgereden naaktslak kan hebben die zijn vrijgezellenbestaan niet anders kan verklaren dan door de aanwezigheid van buitenlanders die de meisjes afpakken! On-be-grij-pe-lijk.

Mijn omnivoor komt zo thuis dus ik moet hoognodig verder met koken. Maar mocht het met hem en mij uiteindelijk toch niets worden, leuke hardwerkende hoogopgeleide Pool, kom mij dan maar afpakken.

*om precies te zijn, de leasebak van mijn dubbel-niet-aangetrouwde-schoonzus. Ze geven vrouwen zelfs auto’s tegenwoordig!