Meisje met een kam in het haar

girl-with-a-comb-in-her-hair-1933

In 1989 was er een grote Malevich-tenstoonstelling in het Stedelijk Museum. Dat was ook het jaar dat mijn ouders uit elkaar gingen. Ik weet er niets meer van, het ligt op die grens van losse beelden en vage herinneringen waarvan je niet kunt zeggen of ze van andermans verhalen of later teruggevonden foto’s komen, of uit je eigen hoofd.

Mijn ouders kochten allebei een poster op die tentoonstelling. Of ze er samen heengingen en een van hen later terugging weet ik niet. Wel dat mijn vader al zo lang als ik weet het Meisje met een kam in het haar op zijn slaapkamer/kantoor heeft hangen, en mijn moeder het in de woonkamer had tot ze jaren later wegging uit Nederland. Als kind vond ik dat geweldig. Mijn ouders waren gescheiden universa, zonder enige overlap behalve mijn broer en ikzelf. En het meisje met de kam.* Ze herinnerde me eraan dat mijn andere thuis ook nog bestond als ik in mijn ene thuis was.

En nu komt er weer een Malevich-tentoonstelling! Ik ga het meisje opzoeken! (Ze was er niet bij op de tentoonstelling in de Hermitage, toen heb ik dus maar een half uur naar het zwarte vierkant gestaard.)  Ik ben bijna een beetje zenuwachtig.

*Er was nog zo’n moment van overlap, toen ik een keer met mijn vader naar zijn familie was en we een broer van mijn moeder tegenkwamen. Gezien ze uit dezelfde streek komen en mijn moeder hordes broers heeft is het eigenlijk vreemd dat het niet veel vaker gebeurde, maar in elk geval, die ene keer was al heel mooi. Dank je, oom Piet, dat je tegen mijn vader praatte, ik dacht tot dat punt dat hij onzichtbaar was voor de andere kant van mijn familie.