Avonturen in beweging

  1. “Mja,” zei de fysio, “je benen zijn wel wat verder ontwikkeld dan je armen. En je buikspieren. En je schouders en je rug.”
  2. “Was je daarnet aan het schakelen?” zei mijn fiscaal partner. “Ik bedoel, wat was dat geluid?”
  3. “…en dan kun je een keer ervaren wat het is om gewichtheffer te zijn,” sprak de trainer enthousiast. “Ik denk wel dat roeien mijn primaire sport blijft,” antwoordde ik voorzichtig. De trainer keek vorsend naar de gapende afstand tussen mijn heupen en de vloer. “Qua bouw zou ik het als ik jou was ook niet op gewichtheffen gooien, nee.”
  4. “Nee, serieus, ik denk niet dat je fiets dat geluid zou moeten maken. Ooit.” zei mijn fiscaal partner.
  5. “Ga maar terug totdat je de houding goed vast kunt houden,” zei de fysio. “Terug. Terug. Nee, verder terug.”
  6. “Ik heb het gevoel dat ik er idioot uitzie,” zei ik. “Oh dat is ook zo hoor!” zei de trainer.
  7. “Ik doe het een keer voor, let op,” vertelde ik mijn coachploegje. “Ah, dus we moeten halverwege al met onze rug…?” “Nee, letten op alles behalve dat.”

Al dat gezegd hebbende, ik ben al maanden niet over m’n eigen voeten gestruikeld.

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.