Hoera, ik ben een autist!

Hier ter blogge heb ik het geregeld over de uitdagingen van autisme, omdat ik het fijn vind als mensen weten hoe ze kunnen voorkomen dat ik stuk ga. Daar zeg ik dan vaak bij dat autisme niet “alleen maar leuk” is. Dat is zowel een grapje als gewoon waar. Autistisch zijn is namelijk voor mij OOK leuk. Daarom hier een stukje met alleen maar leuke kanten!

(Voor sommige mensen is autisme alleen maar naar. Dat wil ik niet bagatelliseren, ik heb het over mezelf. Deze leuke kanten hebben doorgaans ook een schaduwkant, maar dat negeer ik nu lekker.)

Ik kan dingen vinden in de supermarkt. Als ik het niet vind is het er niet of staat het op écht een onlogische plek (wie zet de anijsblokjes nou bij de houdbare melk in plaats van bij de koffie/thee/cacao? DE APPIE AAN DE ZIJLWEG IN HAARLEM IN 2003). Werkt ook als ik voor het eerst in een supermarkt ben. Werkt ook in de derde Franse hypermarché waar ik die dag kom. Ik heb namelijk heel snel door wat het systeem van de supermarkt is, en vervolgens vind ik met mijn detailgerichtheid het precieze ding.

Pre-diagnose noemde ik dit mijn hummusradar. Dat is als veganist heel handig om te hebben.

Ik kan ook witte borrelnootjes terugvinden op witte grindtegels, wat goed uitkomt want ik eet graag witte borrelnootjes en we hebben witte grindtegels in de tuin.

Als je patroonherkenning en detailgerichtheid combineert met een beetje ritmegevoel en concentratievermogen krijg je een heel goede organist-assistent (registrant, voor de kenners). Het is best wel tof als een buitenlandse organist die je jaren geleden geholpen hebt aan de concertorganisatie vraagt of je er wel weer bent deze keer.

Ik kan heel slecht liegen, wat volgens mijn man een voordeel is. Ik ben ook heel goedgelovig. Je kunt me alles wijsmaken. Daar ben ik ook blij mee, want met een beetje fundamenteel vertrouwen in de mensheid ziet de wereld er een stuk mooier uit denk ik.

Ik ben enorm principieel, waardoor het me echt geen moeite kost om veganistisch te eten, ook als dat een kamp lang macaroni zonder saus betekent. Ik vind macaroni zonder saus trouwens ook oprecht lekker omdat ik zo prikkelgevoelig ben dat ik daar al van alles in proef.

Ik word superblij van luchtballonnen! Het is weer luchtballonnenseizoen dus ik breng vele uren van puur geluk door. Ik word ook heel blij van mooie getallen, priemgetallen, treinen en leuke nummerborden. Als ik naar mijn werk fiets moet ik een eind langs het spoor dus ik kom eigenlijk altijd vrolijk aan. (Ik houd ook van staartmezen en vuurtorens, maar ik mag helaas geen vuurtoren in de tuin van mijn huisgenoot.)

Ik kan diep tevreden tweehonderd keer achter elkaar dezelfde CD luisteren. Alles van na de iPad nano is voor mij overkill.

Ik hoor voortdurend overal leuke woordgrappen. Die hebben mensen meestal niet zo bedoeld maar dat maakt voor mijn lol niet uit. Ik maak ook heel veel woordgrappen. Dat hebben mensen meestal niet door maar dat maakt voor mijn lol niet uit.

Ik schaam me niet om uit volle borst te zingen op de fiets, of in een roze luipaardprint roeipakje naar de training te fietsen, of in een roze luipaardprint roeipakje uit volle borst te zingen op de fiets, zingen is heerlijk waarom zou je het niet doen en in pakje naar de training scheelt een keer omkleden super praktisch dus.

Objecten hebben voor mij een persoonlijkheid, dus als de huisgenoot weer eens voor zijn werk in het buitenland zit zet ik mijn racefiets in de woonkamer en hebben we het samen gezellig.

Ik vind andere dingen belangrijk en opvallend dan de meeste collega’s, dus in teamverband denken we aan meer dingen dan apart. Ik raak ook in de war van onuitgesproken spanningen. Daarom zijn die er nooit lang in mijn teams.

Dit zijn allemaal best wel concrete en ‘directe’ dingen. Maar wat ik het grootste voordeel en het mooiste vind is dat ik door te leven als autist in een niet-autistische wereld voor mezelf uit moet zoeken wat er werkt en wat er niet werkt. De status quo is vaak geen optie als ik wil blijven functioneren. Dit geeft me een vorm van vrijheid in de maatschappij die ik heel waardevol vind. Ik moet m’n eigen handleiding bedenken, maar ik mag ook mijn eigen handleiding bedenken, want een alternatief is er nou eenmaal niet. En als dat betekent dat ik tijdens een groepsvakantie op 20 meter van de rest van de groep een uur zit te breien omdat ik dat fijner vind, dan doe ik dat gewoon en voel me er verder niet rot over.

Dat vind ik het grootste voordeel. Het op één na grootste voordeel is dat ik, als iemand die zich bewust realiseert dat ik niet naadloos in de maatschappij pas, op een vrij fundamenteel niveau begrip heb voor andere mensen die niet naadloos in de maatschappij passen. (Daarnaast zijn voor mij mensen in het algemeen extreem raar, en “rare” mensen niet raarder dan niet-rare mensen.) Dat vind ik fijn om te weten. Het is ook een eigenschap van autisme dat je vaak heel veel opties ziet, en dat probeer ik ook actief in te zetten om het goede van mensen in te zien (“misschien rijdt die persoon wel zo gevaarlijk omdat haar vrouw ligt te bevallen op de achterbank”).

Ik vind het overigens nog steeds VET ASO als mensen hun jas over jouw tas hangen bij de kapstok van de pilatesstudio terwijl ze weten dat jij nu in de les zit en dus zo weg bent en ze dus net zo goed hun jas ONDER je tas kunnen hangen zodat jij je tas niet kwijt bent, en het betekent ook dat ze fundamenteel slechte mensen zijn met wie het nooit goed komt, maar verder vind ik mezelf een heel tolerant persoon…

Ik heb een heel mooi leven, mensen vinden me aardig, en als ik even met de flamingo-glitterbol op m’n werk schud kunnen mijn hersenen daar een minuut lang gelukzalig in opgaan. Best wel fijn, autistisch zijn.

One thought on “Hoera, ik ben een autist!”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.