Weekmenu (week 25)

June 21st, 2015

Zondag: linzensoep en minibroodjes met humus, en rucola en snijbiet uit de tuin! Nog even wennen dat mijn snijbietliefde niet meer wordt beperkt door het aanbod van de biowinkel.
Maandag: bloemkoolcurry met rijst en grote hoeveelheden gebakken tofu.
Dinsdag: Pompoensoep! En voor het stempeltje in ons hippiepaspoort rijstwafels met hummus en gespruite linzen.
Woensdag: Vanzelfsprekend weer pompoensoep want het is niet toegestaan dat in tweepersoonshoeveelheden te maken. Plus restje bloemkoolcurry.
Donderdag: Rijst met gemengde groenten en pindasaus voor meneer Flexanist (ketchup voor mij)
Vrijdag: PEAK KONIJNENVOER rijst met groene linzen en mungbonen, gestoofde kool en snijbiet uit de tuin, rucola uit de tuin, wortels en bleekselderij met ogenbonenhummus, het laatste beetje pompoensoep, en een gepofte zoete aardappel toe.
Zaterdag: Salade van rijst met groene linzen, gepofte zoete aardappel, gebakken aubergine en zonnebloempitten met dressing van mirin, rijstazijn en sesamolie in de trein van Amsterdam naar Eindhoven. Glorieus.

Weekmenu (week 23-24)

June 13th, 2015

Donderdag: Gerstsalade en speltsalade van de appie en een bak kerstomaatjes (het was bureau-picknick-avond op het werk)
Vrijdag: alles wat we nog in de koelkast hadden, burp.
Zaterdag tot zaterdag: curry met zoete aardappels, gnocchi met groenten, barbecue, havermout, frietjes met ketchup, soep, DUITS BROOD, griesmeelpudding, brötchen, tortilla’s, macaroni met rode saus, dingen die ik ben vergeten, en een paar liter zeewater.

Weekmenu (week 22-23)

June 3rd, 2015

Donderdag: pindasoep. Ik hoopte het eigenlijk voor twee dagen te maken want op vrijdag moet ik altijd vroeg weg. Maar ik had buiten de intense pindasoepliefde van mijn huisgenoot gerekend.
Vrijdag: kliekjes en tomaten-‘room’-soep (de room kwam in dit geval van meegepureerde witte bonen).
Zaterdag: Curry van spinazie met kikkererwten en wâldbeantsjes, met rijst + gedroogde abrikozen. Het geheel zag er zo geweldig cliché hennepchakragimseldynamisch uit dat ik er maar zonnebloempitten overheen heb gegooid om het plaatje helemaal af te maken.
Zondag: Macaroni met tomatensaus. Alleen was de tomatensaus in de praktijk linzensaus. Het restje was maandagavond ineens verdwenen, illustratief voor de levensverwachting van peulvruchten in dit huishouden.
Maandag: Meer spinaziecurry! En bloemkool-tomaatcurry! En rijst met pompoenpitten + rozijnen + komijn. Meer curry, meer beter.
Dinsdag: Bloemkool-tomaatcurry van gister met gewone en zoete aardappels uit de oven.
Woensdag: PANNENKOEKEN!

Weekmenu (week 21-22)

May 28th, 2015

Dit aten we de afgelopen dagen:

Donderdag: Aspergesoep, pizza’s met paprika, pesto en aubergine
Vrijdag: aardappels uit de oven met kerry, curry van bloemkool en ui met tomaat-kokossaus, gebakken tofu
Zaterdag: aspergesoep, aardappels uit de oven met knoflook en kruiden uit de tuin, snijbonen, en burgertjes van Amisa Organic mix
Zondag: stoofpotje van twee soorten linzen met gemengde groenten en rijst (twee soorten linzen, want de rode linzen waren op)
Maandag: tortilla’s met chili van kidneybonen en snijbonen en zo, guacamole, jeweet. Zak van 2,5 kilo rode linzen gekocht om mezelf te troosten voor het gruwelijke gebrek dat we zondag ervoeren.
Dinsdag: restjes stoofpotje van zondag (best wel veel eigenlijk) met gebakken aubergine en tomaatjes
Woensdag: macaroni met snotsaus, met in de saus koolrabi, snijbonen en ogenbonen. En komkommer en tomaat met hummus.

Dinsdag hadden we ook de eerste sla Uit Eigen Minimoestuin in de salade! Wel heel tof. Alle slakken eruit vissen was wat minder tof.

(Ik houd dit af en toe bij omdat het leuk is om later terug te lezen, en het stimuleert om niet 7x per week macaroni met ketchup te eten. Als je meer detail wilt over een specifiek ding: u vraagt, wij typen!)

tags: | categories: Avondeten, Leven | 4 comments »

In het wild

May 24th, 2015

Meestal ben ik me er behoorlijk van bewust dat ik een van de weinige veganisten ben die de mensen om me heen in het wild tegenkomen, en gedraag ik me daar ook keurig naar (dat wil zeggen, ik probeer ‘normaal’ over te komen en niet te evangeliseren, want het is mijn overtuiging dat dat het beste evangeliseert). Soms heb ik daar geen zin in en ben ik gewoon mezelf.

Zo waren meneer Flexanist en ik gister bij een winkel waar je a) croissantjes krijgt als je op de goede tijd binnen komt lopen en b) heel veel geld uit kan geven aan dingen die je zowel van leer als van plastic kunt krijgen. Ik sloeg het aangeboden croissantje af met de opmerking “nee, dank, ik ben een moeilijke eter”. Dat scheelt namelijk nog vijf minuten aan “wil je dan misschien x, y of z?” (nee, nee, nee) en daar had ik op dat moment geen zin in, want ik was er om heel veel geld uit te geven aan dingen van plastic en niet om moeilijk te doen tegen aardige mensen.

“O, eet je glutenvrij?” was de reactie. Daarop antwoordde ik “Nee, ik ben veganist. En dol op gluten!” Men knikte begrijpend, einde gesprek, de croissantjes-mensen aten hun croissantjes en ik ging ondertussen naar dure plastic dingen kijken.

“WAT DOE JE NOU,” schreeuwde het veganistische mentale propagandaengeltje op mijn linkerschouder. “Je zegt dat veganisten moeilijke eters zijn! Dat zijn we helemaal niet! Je stimuleert een vooroordeel! Wat een gemiste kans!”

Hou je mond, veganistisch propagandaengeltje, dacht ik haar toe, en ging verder met kijken naar erg, erg mooie plastic dingen.

Korte tijd later waren de croissantjes-mensen uitgecroissant en hielp één van hen ons met het uitzoeken van dure dingen. Daarbij wees hij mij op een leren ding als potentieel beter alternatief voor het plastic ding wat ik op dat moment had uitgezocht. Ik wees dat vriendelijk af met de opmerking dat ik niet aan leer doe, want veganist. Vond hij prima. Hij at zelf ook niet zoveel vlees maar wel wild als hij op vakantie was in Afrika. Leuk om te weten.

Nadat hij iets voor ons elders in de winkel had gezocht, sprak deze omnivoor uiterst vrolijk: “Ik heb even aan een collega gevraagd wat het verschil is tussen vegetariërs en veganisten.”

“O,” zei ik, “melk en eieren en zo…”

“Nee,” zei hij, “het is dat vegetariërs hypocriet zijn en veganisten niet.”

Het veganistische propagandaengeltje op mijn linkerschouder deed de rest van de dag de macarena.

 
(Overigens is natuurlijk iedereen hypocriet, ook veganisten.)

Vega op de fiets: meer lol met minder pan

May 22nd, 2015

Ik ging op vakantie en nam mee…

1 flexanist
2 borden
1 pannetje

(en drie fietsbroeken, een tent, een fiets en een kaart en zo.)

Onderweg aten wij

  1. Volkoren macaroni met linzen-groenten-tomatensaus (en sojabrokjes)
  2. Bulghur met aardappels en gegrilde groenten (en sojabrokjes)
  3. Heel veel heerlijke stevige Duitse boterhammen met Nederlandse pindakaas en komkommer (en geen sojabrokjes)
  4. Zoete aardappels en snijbonen met bulghur en abrikozen in kokosmelk-kerriesaus (o en met sojabrokjes)
  5. Macaroni met tomatensaus en gemengde blikgroenten (en sojabrokjes)
  6. Rijst met ‘Mexicaanse’ groenten, kidneybonen en tortillachips (en sojabrokjes)
  7. Falafel bij een falafelzaakje (zonder sojabrokjes)
  8. abjecte hoeveelheden havermout met rozijnen en pittenmix
  9. 2 kilo aan vijgen, dadels en abrikozen
  10. Bruine en ‘fruit’-keks van de Bever
  11. Chips

Sojabrokjes, of TVP, kun je krijgen bij de toko, natuurvoedingswinkel, en de groenteboer bij ons om de hoek (die heeft ze ook in kipfiletvorm). Met een zakje van 200 gram deden wij samen een hele week en dat is precies waarom we het meehadden: de lichtste en makkelijkste weg naar eiwit on the road. Het smaakt van zichzelf naar niks, maar ik had goede bouillonblokjes en van tevoren gemixte potjes kruiden mee, dus dat was geen probleem.

De laatste dagen hebben we grote einden gefietst en hadden we daarna minder tijd en energie om boodschappen te doen en te koken. Toen hebben we twee keer groenten uit blik gegeten. Dat vind ik niet lekker en of het qua voedingswaarde heel veel toevoegt weet ik ook niet, maar het was wel prettig om in tien minuten eten op tafel te hebben. De volgende keer moeten we maar gewoon wat meer tijd incalculeren voor de fourage.

Overigens waren die gegrilde groenten uit de zowel in Nederland als Duitsland goed gesorteerde diepvries van de Lidl, dus zoveel werk hebben we de andere dagen ook niet aan het koken gehad. En de spaghettisaus van de eerste dag was een blikje tomatenpuree en een blikje linzensoep met groenten van de Duitse biowinkel (met meegebrachte kruiden en knoflook).

Door zo een beetje slim dingen bij elkaar te gooien kun je heel makkelijk goed koken, maar dan moet je wel in een redelijk stedelijk gebied aan het fietsen zijn (en de biowinkels bestormen zodra je ze tegenkomt). Na 5 uur tegen een berg op fietsen had ik in elk geval niet zo’n zin meer om nog twee dorpen verder boodschappen te gaan doen.

Echt een aanrader vind ik het meenemen van dadels, abrikozen en vijgen als tussendoortje voor tijdens het fietsen. We hadden elke dag een zak vol in de stuurtas en het heeft menigmaal ons humeur en het tempo gered.

Mijn favoriete eetdagen waren de eerste keer macaroni, de zoete aardappels/snijbonen in kerriesaus en de aardappels en gegrilde groenten met bulghur. Niet geheel toevallig de maaltijden met de beste ingrediënten, denk ik.

Mijn uiteindelijke conclusie: veganistisch eten op fietsvakantie is niet vies, niet saai, niet moeilijk en niet duur.

Kiemen en smeren

March 14th, 2015

Het is totaal onnodig om enige minder-dan-standaard kookactiviteit te ondernemen als je veganistisch wil eten. Toch blijkt in de praktijk het merendeel van de veganisten bovengemiddeld veel zelf te maken. Dat is natuurlijk makkelijk te verklaren: als je toch al vaak labels leest, voor de zoveelste keer garnalen of wei tegenkomt op plekken waar dat geheel niet nodig is, of een maximum aan variatie wilt zonder het maximum te betalen, dan ga je al snel zelf kweken of kokkerellen.

Zo ook hier ten huize, waar we in de categorie ‘zelfgepunnikt broodbeleg etc.’  recent het een en ander aan het repertoire hebben toegevoegd: twee ‘tapenades’ en meerdere soorten kiemgroenten.

Kiemgroenten bevatten per gram meer voedingsstoffen dan hun volwassen variant. Dat is dus pure winst. Verder zijn ze erg lekker in de sla en op de boterham (met hummus of pindakaas of zo). Helaas zijn ze nogal duur om in de winkel te kopen en blijven ze niet lang vers, dus moet je regelmatig naar de winkel. En de industriële kweekmethoden zijn niet zo heel duurzaam, omdat ze verwarming nodig hebben.

Ik wil eigenlijk maar 1x per week naar de winkel, als het enigszins kan, want ik heb wel wat beters te doen. En ons huis is toch al verwarmd (nou ja, soms). Oplossing: zelf kweken! Dat doen wij in een weckpot zonder deksel met een horgaasje erover gespannen. Zo kan je ze makkelijk twee keer per dag spoelen en zo groeien je kiempjes automagisch. Superleuk, ik kan het aanraden. Ik haal mijn zaden bij De Peuleschil – veel andere webwinkels hebben ze ook weer daar vandaan.

Waar die kiemen trouwens ook erg lekker mee zijn is met tapenade. Zoals elke veganist weet is tapenade een van die notoire niet te vertrouwen producten omdat er heel vaak ansjovis in zit (ansjovis, voor wie dat niet weet is een visje die behoorlijk naar kappertjes smaakt). Verder is tapenade bizar duur per potje, dus als je er eens iets meer van wilt (om het als pastasaus te gebruiken bijvoorbeeld) kun je het beter zelf maken.

Twee supermakkelijke recepten:

1/2 avocado, 1/2 bosje peterselie, 160 gram olijven (dat is ongeveer het uitlekgewicht van een klein potje), sap van 1/2 citroen en 3 eetlepels kappertjes

2 gegrilde paprika’s, 1 eetlepel rode wijnazijn (tenzij je paprika’s in een potje uit het zuur hebt, wat ik je aan zou raden want dat is makkelijk), 1 klein potje zongedroogde tomaat op olie of datzelfde niet-op-olie als je een olievrij persoon bent.

Elk van de recepten maak je door de ingrediënten in het maalbakje van je staafmixer kapot te pureren met zoveel water erbij dat je blij bent met de consistentie.

Je kunt het vervolgens in een baby weckpot doen zodat het er extra zelfgepunnikt uitziet. Maar dat hoeft niet.

smeerseltjes

Zoete-aardappelpuree

March 8th, 2015

Mijn flexanist tolereert heel veel, maar niet mijn favoriete gerecht rijst-met-bonen-en-groenten-en-verder-niets. Dat noemt hij ‘te veganistisch’.

‘Te veganistisch’ betekent in zijn geval ‘te weinig pindasaus’.

Nu ben ik zelf ook groot fan van pindasaus, zeker sinds ik van mijn lieve vriendin Rachel (wereldberoemd door haar vegan blog http://piarachel.wordpress.com/) twee mini-pannetjes heb gekregen die elk precies voor twee personen pindasaus kunnen bevatten en ook nog roze zijn.

Maar als mensen je bezorgd aan beginnen te kijken bij de glasbak door de liederlijke hoeveelheden pindakaaspotten is het tijd voor een interventie. Ik ben dus bezig met het opbouwen van een repertoire Alternatieven Voor Pindasaus, en de eerste is puree van zoete aardappelen.

Supermakkelijk! Je hebt nodig, voor 2 personen:

  • 2 grote zoete aardappelen (de oranje, niet de witte)
  • sap van 1/2 citroen of 1 limoen
  • als je ze nog in de koelkast hebt: 4 eetlepels witte bonen, anders laat maar
  • 3 centimeter gember, geraspt
  • 1 ui
  • 2 teentjes knoflook
  • zout en peper en zo

Nu zegt je intuitie vast: schil en snijd de aardappelen in kleine stukjes, kook ze een kwartiertje, bak ondertussen de ui met de knoflook en de gember tot de ui glazig is, en pureer alle ingredienten met zoveel kookvocht dat het de dikte heeft die jij wilt.

Je intuitie klopt.

Magnetron-update

February 2nd, 2015

De eerste maand magnetron-geconcentreerd koken zit erop! En de eerste resultaten van ons hoogst onwetenschappelijk onderzoek zijn binnen.

We geven nog altijd geen licht in het donker. Gelukkig heeft mijn e-reader zelf een lampje.

Er zijn twee pannen naar zolder verbannen om ruimte te maken voor twee magnetronpannen. De ‘snelkookpan’ viel een beetje tegen, dat is eigenlijk gewoon een grotere (en minder stevige) versie van mijn rijstbakje. Van hoge druk is geen sprake. Als grote alleskoker voldoet hij echter prima.

De stoompan vind ik erg prettig, vooral sinds we erachter zijn dat je het deksel niet in de vaatwasser moet doen (dan vervormt ‘ie en sluit niet meer goed af). Ideaal om voor twee grote veganisten groente mee te stomen. De groente blijft lekker en is snel gaar. Aardappels kunnen er ook in, die krijgen dan wel een apart randje die mijn huisgenoot interpreteert als ‘uitgedroogd’ en ik als ‘lekker’.

Er past precies een portie spruitjes in (500g), gelukkig lust mijn covega ze niet.

Wat werkt goed?

In het rijstpannetje/’snelkookpan':

  • Alles wat nat is (soepen, curry’s, etc.)
  • Rijst (duh)
  • Macaroni, macaroni-met-iets-erbij

In de stoompan:

  • Losse, gesneden groenten

Wat werkt niet?

  • Mie. Doe het nie.
  • Aardappels, volgens mijn huisgenoot. Volgens mij wel.
  • Dingen die je moet bakken/fruiten. Uien en zo. Mijn oplossing: bakken in een koekenpan, overgooien in de magnetronpan en dan de rest erbij.

Wat is het fijnste aan magnetronkoken?

Dat je als je een magnetronpan koopt een foldertje met de meest bizarre producten krijgt, inclusief teksten die je een schuldgevoel proberen aan te praten als je de grafstenen van je naasten niet goed genoeg onderhoudt. Zeg nou zelf, waar krijg je dat?

 

 

Een stralend nieuw jaar

January 3rd, 2015

Lang, lang geleden woonde ik op een prachtige zolderkamer met handige balken op voorhoofdhoogte en een micro-keukentje met tweepits elektrisch kookplaatje. Dat was niet de meest praktische opstelling. Toen ik bij de toko een magnetron-rijstkoker spotte voor het zelfs voor arme studenten acceptabele bedrag van 4 euro 95 was ik dus zeker bereid tot experimenteren.

Mijn rijstkoker ziet er ongeveer zo uit, maar dan met een geel deksel:

Magnetron-rijstkoker

Het is een doodeenvoudig enkelwandig plastic ding, het enige onverwachte is dat ‘ie ook een binnendeksel heeft dat een beetje als drukventiel werkt.

Mijn rijstkoker bleek in kortere tijd dan de ‘normale’ kooktijd erg lekkere rijst (/boekwijt/quinoa/amaranth/…) te produceren, en daarom is hij al twee keer meeverhuisd, ondanks de concurrentie van een vierpits gasstel.

Nu hadden we hier ten huize laatst een discussie over gasverbruik vs. elektriciteitsverbruik. Aardgas is niet hernieuwbaar en daarom per definitie niet duurzaam. Wij krijgen daarentegen stroom van een Nederlands windmolencollectief waarin we deelnemen, dus onze elektriciteit is zo groen als Kermit de Kikker. Moeten we dan niet op inductie gaan koken?

Ja, nee, ja, nee, ja, uhm… we hebben besloten ons gasfornuis nog niet weg te doen. Maar bij deze zoektocht ontdekten we wel dat magnetronkoken puur in kilowattuur-per-maaltijd het efficiënst is, met name door de tijdswinst. En aangezien wij niet alleen ecozonnestraalhippies zijn maar ook behoorlijk bèta vinden we dat leuk (en zijn we immuun voor hysterie over ‘straling’, ook handig in deze context).

Als eerste experiment heb ik macaroni met boontjes gekookt in de rijstkoker. Dat was in 8 minuten klaar (kooktijd macaroni: 9 minuten, en dat is exclusief water aan de kook brengen) en was gewoon hartstikke lekker. Succes!

Nu hebben we op de hilarische webshop http://www.ideascomfort.nl/ nog twee magnetron-kook-gadgets besteld, een ‘stoofpan’ (voor de schier eindeloze hoeveelheden linzen- en erwtensoep) en een groente/aardappelstomer. Gewoon om te zien of het werkt, lekker wordt, handig is. Ik ben benieuwd. FOR SCIENCE!

(In een van de studenthokjes van het natuurkundegebouw stond een magnetron met ‘alleen voor voedsel, geen experimenten’. Dat gaf blijk van weinig inzicht in de kook-capaciteiten van mijn medestudenten.)

categories: Leven | 2 comments »